Czasownik jest częścią mowy opisującą czynność. Czasownik w zdaniu pełni funkcję orzeczenia.

Czasowniki w języku angielskim dzielą się na:

• zwykłe (lexical verbs):
  • regularne (regular verbs)
  • nieregularne (irregular verbs) - czasowniki nieregularne przybierają nietypowe formy czasu przeszłego prostego i imiesłowu przeszłego; form tych należy nauczyć się na pamięć,
• specjalne:
  • posiłkowe (auxiliary verbs, helping verbs lub verbal auxiliary) – be, have, do - czasowniki posiłkowe mają znaczenie gramatyczne; służą do nadania innemu czasownikowi ,niebędącemu czasownikiem posiłkowym, określonego czasu gramatycznego, zbudowania zdania pytającego lub też do utworzenia negacji,
  • modalne (modal auxiliary verbs, modal auxiliaries lub modal verbs ) - can, could, may, might, will, would, shall, should, must, ought to - modale to grupa specjalnych czasowników służących do wyrażania: zdolności, możliwości, pozwolenia lub przymusu.

Dodatkowo w gramatyce angielskiej dzieli się czasowniki na:

• przechodnie (transitive) – czasowniki przechodnie wymagają w zdaniu podmiotu i dopełnienia,
• nieprzechodnie (intransitive) – czasowniki nieprzechodnie są to czasowniki które wymagają podmiotu ale nie posiadają dopełnienia,
• frazalne (phrasal verbs) - frazale to kombinacja czasownika z przyimkiem (preposition) lub przysłówkiem (adverb particle) np. get on, pick up;
• statyczne (static verbs, stative verbs) – czasowniki statyczne odnoszą się do stanów, warunków które są ze swej natury statyczne i niezmienne; czasowniki statyczne nie mogą być używane w czasach typu continuous
• dynamiczne (dynamic verbs, action verbs) – czasowniki dynamiczne są to czasowniki opisujące czynności, rodzaje aktywności, procesy, zdarzenia które mają początek i koniec

Czasownik angielski może występować w następujących formach:

• forma bezokolicznika, poprzedzona słowem 'to'; forma ta bez słowa 'to występuje w czasie teraźniejszym prostym (simple present) a także jako tryb rozkazujący,
• forma trzeciej osoby liczby pojedynczej czasu teraźniejszego prostego z dodaną końcówką -s,
• forma czasu przeszłego prostego (past simple) z końcówką -ed dla czasowników regularnych,
• forma imiesłowu przeszłego z końcówką -ed  (past participle) dla czasowników regularnych,
• forma imiesłowu teraźniejszego z końcówką –ing.