Czasowniki modalne (modal auxiliaries, modal verbs, modals), nazywane również czasownikami ułomnymi (defective verbs), są grupą czasowników specjalnych oznaczających głównie:

• zdolność (ability),
• pozwolenie (permission)
• możliwość (possibility),
• przymus (obligation).

Czasowniki modalne to:

• can,
• could,
• may,
• might,
• will,
• would,
• shall,
• should,
• must,
• ought to.

Dodatkowo wyróżnia się trzy czasowniki semi-modalne:

• need,
• dare,
• used to,

które mają część cech wspólnych z czasownikami modalnymi.
Uwaga: już need to oraz dare to - to zwykłe czasowniki (full verbs).

Czasowniki modalne spełniają dwie funkcje:

1. mają swoje podstawowe znaczenie słownikowe, podobnie jak inne zwykłe czasowniki (regular verbs), wyrażając zdolność, pozwolenie, możliwość, przymus, itp. (szerzej na ten temat w częściach poświęconych poszczególnym czasownikom),
2. wyrażają pewien stopień prawdopodobieństwa/możliwości wykonania jakiejś czynności (poza shall).

Cechy czasowników modalnych:

• nie wymagają czasownika posiłkowego do tworzenia pytania ani przeczenia,
• nie odmieniają się przez osoby (w 3 os. l. poj. nie dodaje się końcówki -s) ani czasy (nie mają form przyszłych ani przeszłych, za wyjątkiem could i would, które w niektórych przypadkach są używane w znaczeniu przeszłym),
• nie mają formy bezokolicznika z to (to-infinitive), w zamian stosuje się inne formy, np. to be able to,
• nie mają formy -ing (gerund),
• nie używa się po nich czasowników w formie bezokolicznika z to (to-infinitive), wyjątek stanowi ought to,
• zazwyczaj odnoszą się do teraźniejszości lub przyszłości,
• mogą być wykorzystywane z bezokolicznikiem perfect infinitive (bez to) dla podkreślenia różnego stopnia prawdopodobieństwa zaistnienia zdarzeń w przeszłości.

Poza swoim znaczeniem słownikowym, czasowniki modalne (oprócz shall) wyrażają pewien stopień prawdopodobieństwa/możliwości wykonania jakiejś czynności. Dla zobrazowania stopnia pewności przypisywanego poszczególnym czasownikom modalnym, można je uszeregować (umownie!) w następujący sposób, od najmniejszego do największego stopnia pewności:

1. might
2. may
3. could
4. can
5. should
6. ought to
7. would
8. will
9. must

Przykład:

He	might	learn	Spanish	Lub też (dla wyrażenia przeszłości)	He	might	have learnt	Spanish.
	may					may
	could					could
	can					can
	should					should
	ought to					ought to
	would					would
	will					will
	must					must

Dla porównania:
Zdanie: He learns Spanish. czy też: He learned Spanish. wyraża pewność.

Aby sformułować przeczenie z czasownikiem modalnym, umieszczamy not bezpośrednio za danym czasownikiem modalnym i koniecznie przed innym czasownikiem.
You should not have borrowed your mother-s car without permission.

Pytania tworzymy przez inwersję, tj. przesuwając czasownik modalny na początek zdania, przed podmiot (subject).
Should I have visited her at the hospital?

Czasowniki modalne również mogą być używane ze stroną bierną. W tym przypadku po czasowniku modalnym umieszczamy operator be (gdy mówimy o teraźniejszości lub przyszłości) lub have been (gdy mówimy o przeszłości), a po nim trzecią formę czasownika (past participle).

Przykłady użycia czasowników modalnych ze stroną bierną pokazano w poniższej tabeli.

Czasownik	Przykład użycia w stronie czynnej	Przykład użycia w stronie biernej
could	I could see a lot of serious public discussion.	I could be paid for doing what I love.
may	I may end up spending all my money in one week.	I may have been watched by cameras.
should	I should have visited the ruins of Machu Picchu.	I should be given a higher mark.
might	She might be sorry for her behaviour.	She might be touched by this poem.
ought to	He ought to have thought twice.	He ought to be put to sleep.