Niektóre angielskie czasowniki poza opisywaniem czynności, które dosłownie oznaczają, mają jeszcze jedno dodatkowe znaczenie. Służą one jako tzw. czasowniki posiłkowe (auxiliary verbs), czyli pomagają przy budowie zdań w poszczególnych czasach. Są to czasowniki: be, have i do. W zdaniach, w których występują w znaczeniu dosłownym, tłumaczymy je kolejno jako być, mieć i robić. Poniżej przykłady takiego dosłownego użycia:

• I am at school. → Jestem w szkole.
• You have two sisters. → Masz dwie siostry.
• They can do something stupid. → Mogą zrobić coś głupiego.

Te same czasowniki mogą jednak wystąpić jako posiłkowe – nie możemy ich wówczas przetłumaczyć na język polski, ponieważ próba taka mogłaby zakończyć się ułożeniem zdania pozbawionego sensu. Możemy natomiast korzystając z nich określić między innymi w jakim czasie zbudowane jest zdanie, oraz czy jest np. pytaniem lub przeczeniem:

• I am going to school. → Idę do szkoły. (Próba przetłumaczenia am  mogłaby dać tłumaczenie zbyt dosłowne: Jestem idący do szkoły.)
• You have broken your arm. → Złamałeś rękę.
• Do you speak English? → Czy mówisz po angielsku?

Podstawowe funkcje czasowników posiłkowych:

• be - jest używane w połączeniu z innym czasownikiem, do którego dodajemy końcówkę –ing, przy tworzeniu zdań w czasach Continuous oraz do formułowania strony biernej z innym czasownikiem użytym w formie past participle,
• have - jest używane z innym czasownikiem, użytym w formie past participle  do tworzenia zdań w czasach perfect,
• do - jest używany przy budowaniu zdań pytających i przeczących w czasach Present Simple i Past Simple,
• służą do tworzenia tak zwanych question-tags, np. You speak English, don’t you?