Wielu osobom może się wydawać, iż w krajach anglojęzycznych wszyscy zwracają się do siebie
per "
ty". Jest to twierdzenie błędne, wynikające z tego, iż druga osoba ma taką samą formę w liczbie pojedynczej, jak i mnogiej (you). W niektórych językach (np. rosyjskim czy francuskim) używamy liczby mnogiej (a nie jak w polskim osoby trzeciej – pan, pani) jako formy grzecznościowej, np.
Parlons-vous Anglais? dosł. "
Czy mówicie po angielsku" oznacza "
Czy mówi pan po angielsku?"
Rzecz podobna ma miejsce w
języku angielskim, tyle, że tutaj formy: familiarna "ty" i grzecznościowa "wy" brzmią identycznie. Z kolei o wiele częściej zwracamy się do naszych anglojęzycznych rozmówców używając ich imienia bądź nazwiska czy funkcji, co pozwala nam rozróżnić stopień zażyłości:
| Nice to see you, Tom! | Miło cię widzieć, Tom! |
| Nice to see you, Mr. Smith! | Miło pana widzieć, panie Smith! |
| Nice to see you, boss! | Miło pana widzieć, szefie! |
Należy także zwrócić uwagę, że pisząc
listy w języku angielskim zwracamy się do adresata używając zaimków pisanych małą literą, np.
I hope for seeing you soon. –
Mam nadzieję, że wkrótce Cię zobaczę. Ta reguła jest jednak często ignorowana przez obcokrajowców, dlatego też pisząc list do naszego znajomego np. z Francji, dobrze jest najpierw upewnić się, jakiej pisowni sam używa.
