Will jest czasownikiem posiłkowym, służącym do tworzenia czasów przyszłych:

• Future Simple – I will go.
• Future Continous – I will be going.
• Future Perfect – I will have gone.
• Future Perfect Continous – I will have been going.

W pierwszej osoby will może być zastąpione przez shall. Użycie shall nadaje zdaniu charakter bardziej oficjalny i grzeczny.

Will jest używane przy budowie zdań warunkowych (if-clauses).

If you decide to stay, I’ll stay with you.

Może oznaczać chęć lub gotowość zrobienia czegoś:

• w wyrażeniu I will lub We will oznacza to nie tylko gotowość, ale też obietnicę wywiązania się z zapowiedzi – (nie można używać shall zamiast will w takim kontekście)
   
• w wyrażeniu will you (pytanie połączone z you) stanowi zaproszenie; większy nacisk uzyskuje się poprzez zastosowanie formy przeczącej – won’t you
  Will you have some more coffee? – Czy chciałbyś jeszcze trochę kawy?
   
• zastępując you innym słowem, uzyskuje się formę grzecznego polecenia:
   
  Will all the passengers flying to Toronto proceed to gate 5. – Pasażerowie odlatujący do Toronto proszeni są o przejście do wyjścia nr 5.
  
  W takiej sytuacji można zastąpić will przez would, aby uzyskać jeszcze bardziej oficjalny i grzeczny ton.
  
  Natomiast w języku potocznym możemy will you stosować w następującej formie:
  
  Close the door – will you./ won’t you?/ would you?
  Have some more coffee, will you? - Jeszcze trochę kawy?
  Have some more coffee, won’t you? – Jeszcze trochę kawy (czyż nie)?
   
• odmowa zrobienia czegoś jest wyrażana przez won’t
  No, I won’t! – Nie, nie zrobię tego!

Will + bezokolicznik (infinitive) (patrz również would) może służyć do mówienia o nawykach. O nawykach w czasie teraźniejszym mówi się również, wykorzystując czas Present Simple, ale wyrażenie will + infinitive jest używane, gdy chce się podkreślić przekonania o czyimś charakterystycznym zachowaniu ze szczególnym uwzględnieniem cech wykonywanych czynności.

He'll smoke 20 cigarettes per day. – On ma w zwyczaju palić 20 papierosów dziennie.

Silnie zaakcentowane will w zdaniu będzie oznaczać dezaprobatę dla tego zachowania. W takim przypadku nie należy stosować skróconej formy 'll, lecz pełną will.

She will keep behaving like this. – Ona ciągle się tak zachowuje.

Will może służyć do wyrażania uogólniania, aksjomatów, stwierdzeń naukowo potwierdzonych, rzeczy oczywistych dla ogółu:

Water will boil at 100’c – Woda wrze w temperaturze 100 stopni.

Może wyrażać teraźniejsze przypuszczenie (assumption) dotyczące teraźniejszości lub przeszłości.

He‘ll fail the chemistry exam. – On jest na pewno świetnym chemikiem.

Will może zostać użyte, żeby zakomunikować upór lub determinację:

I will do it. – Zrobię to (na pewno).
I’ll do it.

W przeczeniu jest traktowany jako kategoryczna odmowa.

I won’t do it. – Nie zrobię tego.

Will może wyrażać bardzo stanowcze polecenie w sytuacji gdzie nie ma mowy o sprzeciwie.

You will do it now. – Zrobisz to teraz, bo tak Ci każę.